De Labrador Retriever is een enorm populair ras in Nederland. Met zijn lieve karakter en zijn enorme “will to please” is het een gezinshond bij uitstek. Helaas is dit alles de broodfokkerij ook niet ontgaan; op “Marktplaats” kan men dagelijks getuige zijn van de kille hondenhandel. Puppy’s van allerlei “rassen” kunnen tegenwoordig zelfs nog dezelfde dag thuis worden bezorgd!
En zolang er nog mensen zijn die puppy’s van niet erkende fokkers kopen blijft de broodfokkerij goede zaken doen.
Binnen die broodfokkerij moeten teven zoveel mogelijk nesten krijgen om een zo hoog mogelijke omzet te genereren. Teven krijgen vanaf hun eerste loopsheid ( vanaf een maand of negen) twee maal per jaar een nest. Als reden wordt gegeven dat wolven in de natuur ook twee nesten per jaar werpen en dat dit volkomen natuurlijk zou zijn. Dit is echter onzin want bij de wolven werpt enkel de Alva-teef en zij voedt alleen de eerste 48 uur colostrum (biest), daarna nemen de voedsters het over. Dit is ook de reden dat teven nog altijd schijnzwanger kunnen worden, om de alva-teef te helpen met voeden. De Alva-teef kan daarna op krachten komen voor het najaarsnest. Bovendien zijn de nesten bij de wolven veel kleiner; 2 tot 3 puppy’s per worp.
Om in de Broodfokkerij de teef zo snel mogelijk op krachten te laten komen voor het volgende nest worden de puppy’s op een leeftijd van 3 weken al bij de teef weg gehaald omdat ze dan zelfstandig kunnen eten. De puppy’s krijgen tot het moment dat ze naar hun baasjes gaan veelal alleen maar Brinta pap te eten met alle schadelijke gevolgen van dien. Door de pap verslijmen de darmen waardoor de darmen geen voedingsstoffen en vitamines meer kunnen opnemen. Het gevolg is vaak een pup die voortdurend aan de diarree is en uiteindelijk alleen nog op dure dieetvoedingen kan leven. Ook worden de puppy’s zelden tot nooit ontwormd; puppy’s zijn daarom vaak mager, zitten slecht in hun vacht en hebben een bolle buik. Met als gevolg dat de darmen volledig geperforeerd zijn door de wormen (een grote gatenkaas) waaraan een puppy uiteindelijk zal overlijden.
Daarbij worden de puppy’s vaak in donkere, vieze hokken gehouden waar ze weken in hun eigen plas en poep liggen, gevolg; een puppy die niet heeft geleerd zijn eigen nest schoon te houden en niet zindelijk te krijgen is.
Gedragsproblemen.
De puppy’s worden vaak in donkere schuren gehouden, zien weinig mensen en worden vaak al met 3 weken bij hun moeder weggehaald. Bovendien komt het regelmatig voor dat ze een langdurig transport uit een voormalig Oostblokland achter de rug hebben. Dit alles draagt ertoe bij dat veel puppy’s ernstig getraumatiseerd en slecht gesocialiseerd zijn waardoor veel van deze puppy’s agressief gedrag gaan vertonen naar andere dieren en mensen.Ook agressieve dekreuen worden gewoon ingezet voor de fokkerij; als het dier maar nakomelingen voortbrengt!
Vooral kinderen zijn hier het slachtoffer van; er worden jaarlijks duizenden kinderen behandeld in het ziekenhuis nadat ze gebeten zijn door een hond.